Co dzieje się teraz?
Jeżeli masz wątpliwości, czy sytuacja jest wystarczająco poważna, potraktuj ją poważnie. Nie trzeba czekać, aż będzie gorzej.
Jest bezpośrednie zagrożenie
Ktoś może zrobić sobie lub innej osobie krzywdę albo nie jest w stanie zapewnić sobie bezpieczeństwa.
112
Zadzwoń pod numer alarmowy lub jedź na najbliższy SOR albo izbę przyjęć szpitala psychiatrycznego. Nie zostawaj sam i nie zostawiaj samej osoby zagrożonej.
Potrzebujesz rozmowy i wsparcia
Jest bardzo trudno, ale nie ma w tej chwili bezpośredniego zagrożenia życia. Możesz porozmawiać anonimowo z osobą dyżurującą.
116 123
Bezpłatne, anonimowe wsparcie dla dorosłych, dostępne całodobowo. Możesz też skorzystać z czatu na 116sos.pl.
Dodatkowa całodobowa i bezpłatna linia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym: 800 70 2222.
Co zrobić przez najbliższe kilka minut
W kryzysie nie rozwiązuj całego życia. Zadbaj o bezpieczeństwo i wykonaj jeden następny krok.
1. Bezpieczne miejsce
Odsuń się od broni, leków, wysokości, ruchu ulicznego i innych rzeczy, którymi można zrobić krzywdę. Jeśli pełnisz służbę, przekaż broń osobie uprawnionej zgodnie z procedurami.
2. Nie zostawaj sam
Podejdź do zaufanej osoby, zadzwoń do niej albo powiedz wprost: „Nie czuję się teraz bezpiecznie. Zostań ze mną”.
3. Zadzwoń
W bezpośrednim zagrożeniu wybierz 112. Jeśli potrzebujesz rozmowy i pomocy w przejściu przez kryzys, wybierz 116 123.
4. Odłóż decyzje
Skup się na przetrwaniu tej godziny. Alkohol i inne substancje mogą zwiększać impulsywność, dlatego teraz ich unikaj.
Nie wiesz, co powiedzieć?
Nie musisz opowiadać wszystkiego. Możesz zacząć od jednego zdania:
„Jestem w kryzysie i boję się, że mogę zrobić sobie krzywdę”.
„Nie mam teraz planu, ale nie daję już rady i potrzebuję, żeby ktoś ze mną został”.
„Jestem po służbie lub trudnym zdarzeniu. Nie mogę się uspokoić i potrzebuję pomocy”.
Jeśli martwisz się o kogoś
Zapytaj spokojnie i wprost: „Czy myślisz o odebraniu sobie życia?” Takie pytanie nie podsuwa pomysłu. Pomaga ocenić zagrożenie i otwiera drogę do pomocy.
- zostań przy tej osobie i słuchaj bez oceniania,
- nie obiecuj zachowania tajemnicy, jeśli zagrożone jest życie,
- ogranicz dostęp do broni i innych niebezpiecznych środków,
- przy planie, zamiarze lub bezpośrednim zagrożeniu zadzwoń pod 112.
Pomoc po pierwszym kryzysie
Telefon kryzysowy pomaga przejść przez najtrudniejszy moment, ale nie musi być ostatnim krokiem. Możesz zgłosić się do Centrum Zdrowia Psychicznego, psychiatry, psychologa lub psychoterapeuty. W zależności od formacji możesz także skorzystać z psychologa służbowego, lekarza albo wsparcia zaufanej osoby w jednostce.
Proszenie o pomoc jest działaniem na rzecz bezpieczeństwa Twojego i ludzi wokół Ciebie.
„Depresja w mundurze” jest projektem psychoedukacyjnym. Nie prowadzi telefonu interwencyjnego, nie diagnozuje i nie zastępuje pomocy medycznej ani ratunkowej. Numery 116 123 i 800 70 2222 są obsługiwane przez zewnętrzne linie pomocowe.